پروژههای عکاسی: دو روایت مختلف از مناظر شهری

عکاسی سیاه و سفید شاید فاقد آن شاخصههای مجذوب کنندهی تصاویر رنگی باشد، اما مفاهیم را با طراوت و تازگی متفاوتی بیان میکند. هنرمندی که در بدو امر با او همراه خواهیم شد، بیش از هر چیز دیگر با تصاویر سیاه و سفید و هنرمندانهی خود به شهرت رسیده است.

دنیس راموس (Deis Ramos)، هنرمند متولد فیلیپینی است که در زمینهی عکاسی و هنرهای زیبا تحصیل کرده است. او در همان ابتدای فعالیت در این عرصه به آمریکا مهاجرت کرد.

او میگوید که جادوی نور و اشکال الهام بخش اصلی آثار او هستند، جادویی که مناظر و انسانها را به گونهای دیگر به تصویر در میآورد. در تصاویر ثبت شده توسط این عکاس خلاق، سوژهها نمایی متفاوت دارند. گویی نگاه خلاقانهی او، جانی دوباره به آنها میبخشد.

او در ابتدا کار خود را با عکاسی پرتره آغاز کرد، ولی بعدها اشتیاق به تصویر کشیدن نور در مناظر پیرامونش، او را وارد دنیای عکاسی منظره کرد. او این بار به سراغ چشم اندازهای معروف شهر نیویورک رفته و آنها را در نمایی شبحوار و سیاه و سفید به تصویر کشیده است.

اتو

---

ساختمان شهرداری منهتن

---

موزهی گوگنهایم

---

ساختمان امپایر استیت

---

کاخ دادگستری منهتن

و....................

Liberty State park

...................................................................................................................................

عکاس بعدی که در ادامه با مرور بخشی از آثارش همراه شما هستیم، رومن جیاِل (Romain JL) نام دارد. تصاویر ثبت شده توسط او اگر چه رنگی هستند، اما باز هم تحت تأثیر نور و سایه جان گرفتهاند.

رومن میگوید که هر روز و در آن آخرین دقایق حکمرانی خورشید بر پهنهی آسمان، آن زمان که این پادشاه درخشان رفته رفته در پس افق محو میشود، رنگ آبی روشن اما دلپذیری بر همه جا مستولی میشود و همراه با آن، همه چیز رنگی دیگر به خود میگیرد.

در این آخرین لحظات که شاید تنها یک یا دو دقیقه طول میکشد، شهر هنگ کنگ زیر این تور آبی رنگ محو شده و اتمسفری سحر انگیز و غریب مییابد. او در مجموعه تصاویر اخیر خود که "لحظهی آبی" (the blue Moment) نام گرفته، دورنمای شهر شلوغ هنگ کنگ را دست مایهی کار خود قرار داده است.

محلات شلوغ با آن معماری دیوانه کنندهشان در گوشهای از تصویر جای گرفتهاند، اما کمی آن سوتر طبیعت باز هم رخ نموده و اظهار وجود میکند. آن طرفتر کوهستان دیواری برای این جنگلهای بارانی ساخته و خط ساحلی و چشمانداز دریا خیلی نزدیک است.

به تصویر کشیدن مناظر در این دقایق جادویی که مرزی ناپیدا بین شب و روز هستند، حس و حالی سورئال و غیر قابل لمس به بیننده میبخشد. حداقل عکاس امیدوار است که حقیقتاً این گونه باشد.

بیایید نگاهی به تصاویر ثبت شده توسط این هنرمند داشته باشیم و ببینیم این تصاویر چه تأثیری روی ما میگذارند؟

شما با دیدن این تصاویر چه حسی را تجربه کردید؟ کدام بیشتر توجه شما را به خود جلب کرد عکاسی سیاه و سفید یا لحظات آبی؟